Dag -1: Aanloop naar de bevalling! (deel 2)

Vanavond of vannacht bevallen?
We wachten af!
1 cm ontsluiting dus.. En de baarmoederhals is verkort naar 1,5 cm, ipv 3 à 4 cm, en ze heeft de zachtheid van een tong, ipv het puntje van de neus. Zo wordt het me beschreven door vroedvrouw Marieke. Wat dus al een goed teken zou zijn.

Mijn gyneacologe wordt telefonisch goed op de hoogte gehouden van alle vorderingen en zelf komt ze die middag ook langs.
Het geeft me een goed gevoel dat ze hier niets willen forceren, en zoveel mogelijk alles op de natuurlijke manier willen laten verlopen - zolang de baby niet in gevaar komt uiteraard!
Alles gaat goed, de monitor toont een goede stabiele hartslag aan van ons kleintje, en bij mij toont de "weeënteller" wanneer ik weeën heb; hoewel ik dat ook wel weet zonder die monitor! ;)
We zien op de monitor dat ons kleine ventje zijn hartslag plots stijgt tot 146 als ik lach, of als de vroedvrouw haar telefoon gaat. Hij voelt zich perfect!

Het gaat traag..
Om 16u30 wordt opnieuw de ontsluiting gecontroleerd. Ik wil jullie niet bang maken, maar ik vind dit onderzoek STUK-KEN pijnlijker dan de weeën zelf!
Helaas voor mij, ondanks de piek op de "weeënteller" tot 94, is er slechts een halve cm bijgekomen. We zitten dus nu op 1,5 cm ontsluiting in totaal.

Even samenvatten: de weeën zijn begonnen om 3u 's nachts. 13,5u later zit ik nog maar op 1,5 cm ontsluiting, terwijl je 10 cm nodig hebt om te kunnen bevallen!! Waar gaat dat eindigen!??

Het gaat zeer traag..
Om half 7 's avonds zit ik op 2 cm ontsluiting.
Ik begin moe te worden, en soms kan ik me geen houding geven om de wee goed op te vangen. Op een bepaald moment rust ik al liggend even uit op bed, wanneer er een wee aankomt, en ik kan niet anders dan me plots rechtduwen om ze de baas te kunnen - waarbij ik nogal lomp rechtkom en m'n elleboog schaaf aan de lakens. (hoe doe je dat!)
Nu komen de weeën om de twee-drie minuten, dus veel tijd om te recuperen heb ik niet. Daarom ga ik regelmatig in bad gaan zitten voor een 1,5u à 2u.. Zo lukt het me beter om ze op te vangen.

Het bevallingsbad op onze kamer

Vliezen breken
Om 00u15 zitten we op 3 cm ontsluiting.
4 uur later volgt een nieuwe controle, we zitten nu op 4 cm.
Het vlot dus niet echt..
En ik heb alsmaar minder kracht. Ik ben moe, ik wil slapen, mijn ogen vallen dicht, tussen de weeën door. Er wordt overlegd met de gyneacologe van wacht en ze besluiten om mijn vliezen te breken, als ik hier zelf achtersta.

En ja, ik sta achter die beslissing. Het kan zo niet blijven duren. Andy maakt zich bovendien zorgen om mijn toestand, en om die van ons kleintje. Want als ik nu al uitgeput ben, wat gaat het dan zijn binnen een paar uur?

Daarna ga ik terug in bad, om de weeën die nu veel feller zullen komen, op te kunnen vangen.

Ik kan niet meer!
Een half uurtje later kreun ik tegen Andy dat de baby eruit moet. Ik zie het niet meer zitten, ik kan niet meer, ik ben op. Ik voel dat het echt nodig is dat er iets gebeurt!
En dus volgt de beslissing om een epidurale te vragen.
De vroedman had het al zien aankomen, hij wist dat ik dit zo niet zou volhouden. Maar chapeau, want hij liet ons zelf die keuze maken, zonder de baby in gevaar te laten brengen.

Alles wordt klaargemaakt, en om iets na 6 's ochtends voel ik de laatste wee "bewust", vooraleer de epidurale volledig werkt..
En dan volgt.. rust..

(Lees hier hoe onze kapoen geboren wordt! : http://dreamymama.blogspot.be/2013/02/dag-0-finn-wordt-geboren-deel-3.html)

Oefenweeën!

Woensdag konden jullie lezen dat ik donderdag een volgende afspraak met mijn gyneacologe had, waar ik heel nieuwsgierig naar was omdat we hopelijk wat meer te weten zouden komen..

Oefenweeën!
Diezelfde avond ben ik oefenweeën beginnen krijgen, een zogenaamde 'valse start'.. Owww, dat voelde raar! Het begon rond kwart voor 12 's nachts (we waren nog naar een film aan het kijken), en is rond kwart na 2 gestopt, even plots als het is opgekomen.

Ik voelde ergens wel dat het nog niet de échte weeën waren, maar je bent op die momenten toch heel alert hoor! Hoe voelde ik dat het nog niet 'voor echt' was? Ik denk dat ik sowieso verwacht dat de echte weeën pijnlijker zijn. Ik had vooral een heel erg harde buik, en met regelmatige vlagen pijnlijke bewegingen onderaan.. Toen ik uit de zetel kwam, en op mijn zitbal ging zitten, kreeg ik plots maagpijn, alsof mijn maag in brand stond. Ik lag dus heel snel weer in de zetel! ;) Half liggend-zittend kon ik ze het beste opvangen, door bewust in te ademen door de neus, en uit te ademen door de mond.
Onze kapoen was heel erg beweeglijk gedurende die tijd, dat was een grote geruststelling!

"Moeten we vertrekken?"
Je houdt natuurlijk in je achterhoofd dat het weleens het begin zou kunnen zijn, dus hielden we ons mentaal klaar om te moeten vertrekken naar het ziekenhuis. Maar zolang er niets échts gebeurt, kan je niet veel doen he.. Dus Andy is gaan slapen nadien ("Maak me zéker wakker als er iets is he!!"), en ik ben nog even opgebleven.. Had inmiddels wel al een soort van beddweil onder mij gelegd, voor het geval mijn water zou breken.

De volgende dag bij de gyneacologe..
Toch wat geslapen die nacht, en de volgende dag was ik ervan overtuigd dat er in elk geval schot in de zaak gekomen was! Dus nog meer benieuwd naar het bezoek aan de gyneacologe!
De bevallingskoffer moest ook mee, want je wist maar nooit.. En we keken er ook naar uit: wie weet zou ik niet meer terug thuis zijn, zonder ons kleine ventje in onze armen? Wie weet was het de laatste keer onder de douche met mijn bolle buik? (als alles goed gaat, willen we zeker nog kindjes, dus een 'laatste keer' zou het niet echt zijn, maar misschien wel bij ons eerste zoontje..)

Maar toch niet: bij het onderzoek bleek er nog geen ontsluiting te zijn, en was de baarmoederhals maar een klein beetje verweekt. Dus die oefenweeën van woensdagnacht hadden niet veel uitgehaald..
Voor de rest was alles in orde: mijn bloeddruk stond 11 op 7, zijn hartslag was stevig en goed, mijn urinestaaltje was goed, en ik ben sinds de laatste keer maar een dikke kilo bijgekomen.
Ons klein prinsje is op een maand tijd ook een kilo bijgekomen, want volgens de metingen van zijn buik- en hoofdomtrek en de lengte van zijn dijbeen wordt hij nu geschat op 3,495 kg!! (Op 34 weken en 6 dagen werd hij geschat op 2,426 kg.)
Een stevig brokske dus ;) en blijkbaar wil hij nog wat blijven zitten, dus wie weet hoeveel hij nog bijkomt!!

Als leuk extraatje wil ik nog een echo-foto met jullie delen..
Hoe later in de zwangerschap, hoe minder mooi de echo's, want je ziet er eigenlijk enkel maar stukjes op omdat de baby te groot wordt. Dus heb ik een foto van 34 weken en 6 dagen gekozen. Zie je het profiel van zijn gezichtje, met zijn handje erbij? :)

Volle of nieuwe maan?

Vrijdag 11 januari 2013..
Een paar dagen geleden schreef ik in deze blog dat het nu vrijdag (11 januari) volle maan is. Blijkbaar heb ik dat volledig verkeerd gelezen; het is immers nieuwe maan! Blijkbaar valt de volgende volle maan pas op 27 januari!!

Nog even om op te frissen, er was me door een vriendin verteld dat er méér geboortes zijn op de dagen rond volle maan, dan op andere dagen. En dus dacht ik dat er nogal veel kans was dat ik deze week nog zou bevallen, gezien ik (verkeerdelijk) las dat het deze vrijdag volle maan is.
Niet dus. Volle maan en nieuwe maan is uiteraard niet hetzelfde.
Wat meer is, ik ben eens gaan googlen over dit fenomeen: zou het echt zo zijn dat er meer vrouwen bevallen rond die dagen van volle maan??

Wat blijkt is, dat hier geen wetenschappelijke gegevens rond bestaan, en dit eigenlijk een soort van 'urban legend' is.. Maar er gebeuren altijd wel wat meer dingen de dagen rond volle maan, de mensen kunnen zich zelfs een beetje anders gedragen, dus waarom zou het niet kunnen! En ik vind het wel fijn te geloven dat we nog niet alles weten, en dat dergelijke fenomenen dus gerust waar kunnen zijn..
We zullen zien! :-D

Afspraak bij de gyneacologe!
Morgen (donderdag) hebben we onze volgende afspraak bij de gyneacologe! We zijn heel erg benieuwd, want dan zal ze weten te zeggen of ik al ontsluiting heb (tot hiertoe nog niet), en of de baarmoederhals al aan het 'rijpen' is.. Als die aan het rijpen is, dan verkort hij namelijk, wat een teken kan zijn dat de bevalling dichtbij is!
En uiteraard gaat ze dan nog eens de metingen (buikomtrek van ons kleintje, lengte van zijn dijbeen en hoofdomtrek) doen, zodat we ongeveer het gewicht van ons kleintje zullen weten!
En misschien doet ze wel een inschatting van hoelang het nog zou duren eer onze kapoen er is! 
Momenteel zijn we uitgerekend op vrijdag 18 januari, maw: we zijn overmorgen 39 weken ver..

Alleen te hopen dat we niet meer moeten wachten tot 27 januari.. ;)


Gezien ik goed besef dat ik de weeën elke dag wel zouden kunnen beginnen, probeer ik nu nog zoveel mogelijk foto's van m'n dikke buik te trekken.. En dus wil ik graag met jullie een foto van vandaag delen! Helaas heb ik even een technisch probleem, waardoor ik de foto's van mijn camera niet op de laptop krijg.. Maar jullie hebben hem tegoed! :)

Veel liefs, en laat het hieronder zeker es weten als jullie rond volle maan bevallen zijn!