Haarverlies tijdens zwangerschap of na bevalling?

Zowel mijn zusje als mijn beste vriendin hadden me al gewaarschuwd: op een bepaald moment ga je meer haar dan normaal verliezen. Bij mijn zusje was het na haar zwangerschap, bij mijn beste vriendin tijdens.
En bij mij?

Tijdens mijn zwangerschap heb ik de schaar in mijn langere lokken laten zetten. Een korte coupe mocht het worden, da's lekker gemakkelijk. Ik heb geen enkele bad hair day gehad, gedurende mijn hele zwangerschap! Het lag telkens in model (zowel met mijn lang als kort haar), het was niet echt nodig om te brushen, en buiten shampoo en conditioner hoefde ik geen haarproducten gebruiken. Ik zal zelfs meer zeggen: ik hóefde zelfs niet meer om de dag mijn haar te wassen - het bleef er gewoon goed uitzien!
En bij het wassen, bij het kammen, bij het brushen, tussen twee wasbeurten in: er kwam geen haartje los. Nul komma nul haaruitval dus.

En sinds mijn bevalling in januari is dit niet anders..
Twee weken geleden heb ik het korte model nog eens laten opfrissen en meteen ook een balayage in laten zetten. Dus nu heb ik blondere streepjes in mijn (licht)bruin haar.. Dit is de start naar een blondere coupe voor deze zomer!

En sinds deze week begin ik haar te verliezen. De gewone, normale hoeveelheid - maar het valt wel op omdat het zo'n groot contrast is met ervoor. Eigenlijk ben ik stiekem blij dat mijn haartjes terug korter zijn (lange haren die uitvallen - da's geen zicht!), en blonde haren vallen niet zo op als die plots op je schouder of broek hangen..

Conclusie: haaruitval door een verandering in de hormonenhuishouding gebeurt sowieso. Bij de ene vrouw komt het voor tijdens de zwangerschap zelf, bij de andere vrouw na de bevalling. Ik dacht al dat ik er geen last zou van krijgen, maar na drie maanden is het dan toch zover!

Als je je zorgen maakt over de hoeveelheid haarverlies bij jou, kan je best contact opnemen met je huisarts of gyneacoloog, en de hormonen in je bloed laten controleren.

Sowieso is het aangeraden om voldoende gevarieerd en gezond te eten! Met fruit en bladgroente, zuivelproducten en vleessoorten en -vervangers ben je al een heel eind op de goede weg. En vitamines kunnen een goede aanvulling zijn om je haren gezond, glanzend en voller te maken.
Omnibionta Pronatal bijvoorbeeld bevat al de goede vitamines hiervoor..

Wanneer had jij last van haarverlies?

Update (14 augustus 2013):
Het haarverlies betert sowieso in normale omstandigheden, dus je hoeft je er niet te erg zorgen in te maken.
Je zal waarschijnlijk weer wat meer haar verliezen als je baby'tje ongeveer 6 maanden is, want dan begint hij/zij aan je haren te trekken! ;) Finn heeft héél regelmatig haar van me vast en gezien zijn grijptechniek zo goed is, laat hij dan zelden los. Gevolg: mama heeft weer een paar haartjes minder...
Toch maar weer met de extra vitamientjes beginnen.. :)

Tweede update (20 juli 2014):
Bij mij is er een pak haar teruggegroeid bovenaan mijn voorhoofd.. Maar het is geen zicht: mijn kapster dacht zelfs dat ik me een froefroe had laten knippen! Eerst had ik hele korte haartjes die rechtop stonden, terwijl ik stijl haar heb - heel vervelend, dat garandeer ik je. Intussen is het nieuwe stuk al een stuk langer, maar het springt alle kanten op. Het krult zelfs, dus ik moet die stukjes haar echt stylen om het in bedwang te houden..
Maar ik ben allang dankbaar dat het teruggegroeid is!


Heb jij hier last van gehad?

Dag -1: Aanloop naar de bevalling! (deel 2)

Vanavond of vannacht bevallen?
We wachten af!
1 cm ontsluiting dus.. En de baarmoederhals is verkort naar 1,5 cm, ipv 3 à 4 cm, en ze heeft de zachtheid van een tong, ipv het puntje van de neus. Zo wordt het me beschreven door vroedvrouw Marieke. Wat dus al een goed teken zou zijn.

Mijn gyneacologe wordt telefonisch goed op de hoogte gehouden van alle vorderingen en zelf komt ze die middag ook langs.
Het geeft me een goed gevoel dat ze hier niets willen forceren, en zoveel mogelijk alles op de natuurlijke manier willen laten verlopen - zolang de baby niet in gevaar komt uiteraard!
Alles gaat goed, de monitor toont een goede stabiele hartslag aan van ons kleintje, en bij mij toont de "weeënteller" wanneer ik weeën heb; hoewel ik dat ook wel weet zonder die monitor! ;)
We zien op de monitor dat ons kleine ventje zijn hartslag plots stijgt tot 146 als ik lach, of als de vroedvrouw haar telefoon gaat. Hij voelt zich perfect!

Het gaat traag..
Om 16u30 wordt opnieuw de ontsluiting gecontroleerd. Ik wil jullie niet bang maken, maar ik vind dit onderzoek STUK-KEN pijnlijker dan de weeën zelf!
Helaas voor mij, ondanks de piek op de "weeënteller" tot 94, is er slechts een halve cm bijgekomen. We zitten dus nu op 1,5 cm ontsluiting in totaal.

Even samenvatten: de weeën zijn begonnen om 3u 's nachts. 13,5u later zit ik nog maar op 1,5 cm ontsluiting, terwijl je 10 cm nodig hebt om te kunnen bevallen!! Waar gaat dat eindigen!??

Het gaat zeer traag..
Om half 7 's avonds zit ik op 2 cm ontsluiting.
Ik begin moe te worden, en soms kan ik me geen houding geven om de wee goed op te vangen. Op een bepaald moment rust ik al liggend even uit op bed, wanneer er een wee aankomt, en ik kan niet anders dan me plots rechtduwen om ze de baas te kunnen - waarbij ik nogal lomp rechtkom en m'n elleboog schaaf aan de lakens. (hoe doe je dat!)
Nu komen de weeën om de twee-drie minuten, dus veel tijd om te recuperen heb ik niet. Daarom ga ik regelmatig in bad gaan zitten voor een 1,5u à 2u.. Zo lukt het me beter om ze op te vangen.

Het bevallingsbad op onze kamer

Vliezen breken
Om 00u15 zitten we op 3 cm ontsluiting.
4 uur later volgt een nieuwe controle, we zitten nu op 4 cm.
Het vlot dus niet echt..
En ik heb alsmaar minder kracht. Ik ben moe, ik wil slapen, mijn ogen vallen dicht, tussen de weeën door. Er wordt overlegd met de gyneacologe van wacht en ze besluiten om mijn vliezen te breken, als ik hier zelf achtersta.

En ja, ik sta achter die beslissing. Het kan zo niet blijven duren. Andy maakt zich bovendien zorgen om mijn toestand, en om die van ons kleintje. Want als ik nu al uitgeput ben, wat gaat het dan zijn binnen een paar uur?

Daarna ga ik terug in bad, om de weeën die nu veel feller zullen komen, op te kunnen vangen.

Ik kan niet meer!
Een half uurtje later kreun ik tegen Andy dat de baby eruit moet. Ik zie het niet meer zitten, ik kan niet meer, ik ben op. Ik voel dat het echt nodig is dat er iets gebeurt!
En dus volgt de beslissing om een epidurale te vragen.
De vroedman had het al zien aankomen, hij wist dat ik dit zo niet zou volhouden. Maar chapeau, want hij liet ons zelf die keuze maken, zonder de baby in gevaar te laten brengen.

Alles wordt klaargemaakt, en om iets na 6 's ochtends voel ik de laatste wee "bewust", vooraleer de epidurale volledig werkt..
En dan volgt.. rust..

(Lees hier hoe onze kapoen geboren wordt! : http://dreamymama.blogspot.be/2013/02/dag-0-finn-wordt-geboren-deel-3.html)

Ik ben mama geworden!!

Twee weken geleden heb ik het laatste blogbericht geschreven en intussen is er heel wat gebeurd..
De meesten onder jullie weten het al, en waarschijnlijk konden de anderen het al raden: ik ben intussen mama geworden!!

Op zaterdag 19 januari 2013 is ons zoontje Finn geboren! En het is een zalig gevoel!

Om kort samen te vatten:
- De bevalling was niet te onderschatten, een werkje van lange adem (letterlijk!) en niet helemaal zoals ik het gehoopt had, maar het resultaat was ons grootste geschenk!
- De eerste week ging het behoorlijk lastig met de borstvoeding, en Finn viel behoorlijk veel af.
- Daarbij kwam dat Finn een te hoge bilirubine-waarde had, waardoor hij onder de "blauwe lamp" moest.
- Het was even spannend, maar we mochten dan toch naar huis op de vierde dag!
- Sinds we thuis zijn, kunnen we de hulp inroepen van Sabine, een superlieve vroedvrouw aan huis. Zij helpt me met mijn vragen en bezorgdheden (en dat zijn er heel wat!).

Er komt zoveel kijken bij het pas-mama-worden.. 
Het zoeken naar het nieuwe ritme als kersvers gezinnetje..
De emoties, de verantwoordelijkheid en de liefde die je voelt voor dat kleine schatje!
Het is prachtig, ontroerend, zalig, emotioneel, spannend..
En ik kan er niet genoeg van krijgen!!

Toen Finn één week oud was, hebben we een verjaardagskaarsje op een appeltaartje uitgeblazen.. En emotioneel dat ik was! Hij wordt zo rap groot!
Als we nu naar de foto's van die eerste dagen kijken, zien we al zó grote veranderingen.
Hij trekt nu snoetjes, glimlacht, en kan heel intens naar je kijken.. Hij geniet van zijn badjes en drinkt gulzig van de borst. 
En groeien dat hij doet! Zijn schedelomtrek is nu al een cm groter, en hij weegt al 150g meer dan bij zijn geboorte!

Ik wil jullie graag vertellen over de voorbije 14 dagen.. De komende dagen zal ik hierover schrijven. Op die manier kan je een beetje meebeleven hoe het was.
Hoe alles is gelopen, en wat zo'n kleintje met je doet. De bange momenten die je als mama hebt, evenals de overgelukkige momenten.

Ik hoop dat jullie het met plezier zullen lezen!

Veel liefs,
een gelukkige mama!

Choices, choices, choices..

Zodra je weet dat je zwanger bent, heb je al die keuzes die je moet maken als aanstaande ouders. Kleine keuzes, maar evengoed grote en belangrijke keuzes.

Allemaal vragen waar je over na moet denken.. 
Eén van de eerste keuzes ging bij ons over mogelijke voornamen.. Gelukkig hadden we daarover al snel hetzelfde idee, met een top drie waar we ons allebei konden in vinden!

En dan: waar wordt de babykamer gemaakt? Waar gaat de baby slapen in het begin, bij ons op de slaapkamer, of toch meteen in zijn kamer? En dan hebben we het over gezondheid en hoe omgaan met eventuele handicaps, over borstvoeding en flesvoeding, ... En over de rol die we willen spelen als mama en papa..

En nadien, over wie meter en peter wordt? En hoe gaan we het hen vragen?
En welke geboortekaartjes willen we? Hoe willen we dat het doopsuiker eruit ziet? En gaan we dat zelf maken?
Gaan we nadien minder werken? Gaat de baby naar de crèche, onthaalmoeder of familie? En eens je besluit om je kleine spruit naar de crèche te laten gaan, wélke crèche (hier zijn er momenteel 3 in de gemeente!)?
Hoe gaan we de praktische regelingen treffen (de baby inschrijven bij welk ziekenfonds, aanvragen van kraamgeld en kindergeld, ...)?
Enzovoort, enzovoort..

En de bevalling?
Dan hebben we het nog niet gehad over hoe we de bevalling willen?!
Ik wil graag mijn partner zoveel mogelijk betrekken bij de bevalling, het moet een moment (of eerder: paar uur) van ons zijn.
Zelf heb ik de tijd gehad om er redelijk wat over te lezen, en ik heb dus zelf een aantal voorkeuren en wensen. Sinds ik trouwens mijn eerste bezoek aan mijn huidige gyneacologe bracht (ongeveer 15 jaar geleden), wist ik al dat ik graag een onderwaterbevalling wou hebben ooit. Het ziekenhuis waar ik ga bevallen (en waar mijn gyneacologe werkt), heeft namelijk 5 kamers in het verloskwartier met bevallingsbaden - vind ik gewéldig! Onderwater bevallen kan namelijk ervoor zorgen dat je minder pijn hebt bij de weeën, en dat je minder kans hebt op inscheuren of inknippen.

Ze zijn er ook heel erg vóór het bevallen op natuurlijke wijze, dus liever op een baarkruk bijvoorbeeld, dan liggend op het bed.
Wist je trouwens dat het liggend bevallen, iets tegennatuurlijks is, dat in de praktijk werd geïntroduceerd voor het gemak van dokters? Zo hebben ze duidelijk 'zicht op alles', zonder zich in allerlei posities te moeten wringen.
Eigenlijk is het logisch dat de zwaartekracht helpt om te bevallen: de baby moet naar beneden en dus is het  veel natuurlijker om al zittend of al rechtstaand te bevallen, dan liggend te bevallen. Hierbij helpt de zwaartekracht, en zo krijg je sneller ontsluiting en heeft de baby het iets gemakkelijker om door het geboortekanaal te geraken..

Zie me dit allemaal schrijven, ik lijk wel ervaren, en ik ben nog niet eens bevallen! ;)

Geboorteplan
Zoals ik al zei, heb ik de tijd gehad om over bevallingen te lezen. En ik weet dus wat ik wil, als (en echt ALS) het medisch allemaal verantwoord is. Is mijn kleintje in nood, dan wil ik dat de dokters er alles aan doen om het voor hem zo goed en veilig mogelijk te laten verlopen, zonder te moeten rekening houden met mijn geboorteplan.
Zo noemen ze dat, het 'geboorteplan'. Een soort plan van hoe je de bevalling wilt doormaken.

Je kan zo'n voorbeeld aan je gyneacologe of je vroedvrouw vragen.
Op het exemplaar dat ik kreeg, staan onder andere de volgende zaken die je moet beslissen:
(ik duid met een kleurtje mijn keuzes aan)

1. Vragen tijdens de ontsluitingsfase:

• Hoe wil je de weeën opvangen?
• liggend
• rondlopend
• ontspanningsoefeningen op de zitbal
• relaxatiebad
• ontspannende muziek
• epidurale verdoving
• Wie is er aanwezig bij je bevalling?
• je partner
• medisch personeel
• andere personen die gewenst zijn (zoals je moeder, een zelfstandige vroedvrouw, ...)

2. Vragen tijdens de bevalling:

• Hoe zien jullie de bevalling?
• horizontaal
• gehurkt
• baarkruk
• onder water
• met epidurale verdoving
• Zelf vul ik aan: liefst in een rustige omgeving met weinig lawaai en zacht licht
• Als onze baby geboren is:
• wordt hij onmiddellijk op de buik gelegd? Ja graag! 
• knipt de papa de navelstreng door? Als de papa dat op dat moment wil, no pressure! :)
• Zelf vul ik aan: graag de navelstreng laten uitkloppen, zodat mijn baby de kans heeft om rustig te bekomen en zelf te starten met ademen wanneer hij daar klaar voor is. (Zolang de navelstreng immers nog klopt en nog verbonden is met de baby, krijgt hij nog zuurstof en hoeft hij zelf nog niet te ademen. Het uitkloppen van de navelstreng kan een minuut tot een paar minuten duren.)

3. Vragen na de bevalling:

• Wat willen jullie doen met de moederkoek? Niets, doe maar weg.
• De voeding van jullie kindje:
• borstvoeding Ja graag! En liefst ook binnen het eerste uur aanleggen!
• flesvoeding

We spreken binnen een paar dagen / weken nog wel eens, over hoe het effectief is verlopen! ;)

Vraagje: had jij ook een geboorteplan vooraf?