Januari 2014 in foto's

De eerste maand van het jaar is weeral voorbij gevlogen! 

Er is zoveel gebeurd dat ik met jullie een paar leuke foto's wil delen..

Eerste foto van het jaar: op de arm bij papa en happy! Hier waren we bij Andy zijn familie om oudejaarsavond te vieren.. We hadden lekker gegeten (zalm en wild) - Finn heeft trouwens lekker meegegeten! Het was een hele leuke avond, waarbij Finn uiteindelijk in slaap is gevallen op de schoot van tante Ingrid en daarna heeft verder geslapen op een geïmproviseerd bedje van kussens op de tafel.. ❤️

Het was trouwens ZALIG om met Finn samen nieuwjaar te vieren! Hij is echt al dansend het nieuwe jaar ingegaan! En zo is een traditie geboren.. 😉

Op bezoek bij oma, peetje en tante Mel, en tante Mel leert Finn tekenen! 😃

Peetje en Finn zijn allebei klaar voor het WK! Hup Rode Duivels! (Papa heeft trouwens al een T-shirt klaarliggen voor Finn, hihi..!)

Finn maakt zich klaar voor zijn dj-set! 

Op Instagram heb ik ook een filmpje staan: http://instagram.com/p/i-0v_POF1H/

Onze eerste wandeling van het jaar.. Lekker warm ingeduffeld, en dus UITERAARD valt Finn snel in slaap! 😊

Zijn haartjes beginnen goed te groeien! En hier en daar komt er een krulletje tevoorschijn!

The making of .. Zijn eerste-verjaardagskroon!!

Foto's met de kroon op deel ik nog in een volgende post!

We hebben de dag voor zijn verjaardag geknutseld met zoutdeeg!

Met 200 g bloem, 200 g zout en 100 ml water (min of meer) kan je drie mooie stukken voor elk 1 afdruk van een handje of voetje maken! Ik heb nog wat kaneelpoeder toegevoegd (best vóór het water), dat zorgt voor een mooie geur en kleur.. En dan op bakpapier drie uur de oven in op 90 graden Celsius!

(Doe niet zoals ik eerst, op 200 graden C zetten terwijl het eigenlijk 200 graden Fahrenheit is.. Oeps!! Herbeginnen!)

Deze hebben we trouwens aan meter en peter gegeven op zijn verjaardagsfeestje..

Goeiemorgen jarige lieverd!! ❤️

Zondag 19 januari was het zover: Finn werd 1 jaar!!

Helaas waren de papa en ik ziek op zijn verjaardag (buikgriep! Bah!) dus met tranen en een groot schuldgevoel heb ik alles en iedereen afgebeld: het feestje ging niet door.. 😞 

De bakker had speciaal een smostaart (in Nederland noemen ze dit een meptaart, heb ik ergens gelezen 😃) voor Finn gemaakt, een soort grote tompouce met fruit was het geworden, dus die zijn mijn ouders gaan ophalen, en dus hebben we met ons vieren toch kunnen zingen voor Finn op zijn verjaardag! Mét de kroon op! En deze foto kon je ook al zien op Instagram:

Finn heeft dus twee feestjes gehad, want de zondag nadien was deel twee met meter en peter! En daar heeft hij een lekker stukje appeltaart gegeten! En een ballenbad gekregen van tante Mel!

Oh en natuurlijk niet te vergeten!

Sinds 7 januari heeft Finn zijn eerste stapjes gezet! 3 weken later stapt hij supervlot en zien we hem zelden nog kruipen.. Hij geniet er echt van!!

Kleine jongens worden groot.. ❤️ 

Ik was van plan om elke verjaardag een brief naar hem te schrijven, dat lijkt me super om hem te kunnen geven eens hij daar klaar voor is.. Het is er nog niet van gekomen maar deze week maak ik er echt werk van!

Intussen is trouwens ook de eerste verjaardag van deze blog allang gepasseerd, heel onopgemerkt helaas.. 

Ik ben zodanig druk bezig met solliciteren, Finn en huishouden dat het bloggen er niet echt meer van komt.. Inspiratie des te meer, en daarom dat ik het een beetje wil goedmaken met jullie via dit bericht! Veel foto's, een kijkje in ons leven en ook: het voornemen om weer meer met DreamyMama bezig te zijn!

Voor jullie, voor mezelf ook vooral (want schrijven is mijn lang leven) en voor Finn.. Als dagboek.. 

En nu ga ik afsluiten, want Finn heeft net voor een vuile pamper gezorgd en gaat zo meteen weer papier eten als ik er nu niet tussenkom.. !!

Dag lieve lezers! Tot snel!

x

In 2013 werd ik mama..

De laatste dag van 2013, en we hebben een nieuwe Sylvester in huis!! Kennen jullie dat, Sylvester is diegene die het laatst wakker is op de laatste dag van het jaar..

Finn is de nieuwe Sylvester! Hoera voor Finn! :)

Vorig jaar was Andy dat, hoe kon het ook anders; met mijn dikke buik sliep ik echt niet veel meer..

2013 was een jaar waarin ik zoveel emoties voor het eerst voelde. 2013 was immers het jaar waarin ik voor het eerst mama werd. Ik probeer de emoties te benoemen:

Onvoorwaardelijke, intense liefde voor mijn eigen vlees en bloed (na een lange rit van 32 uur weëen), het gevoel dat je je baby nooit meer wilt loslaten..

Bezorgdheid en onzekerheid, "is dit normaal" en "hoe doen andere mama's dit?"

Rust in je hoofd, want je kindje lijkt het supergoed te doen volgens K&G en de kinderarts, "dus zal ik wel goed bezig zijn?"

En plots krijg je ook een leeuw in je lijf, want o wee als iemand mijn kind iets zou aandoen! Je zou ze levend verscheuren..

Mama worden is voor mij de mooiste job die er bestaat. Met andere woorden, ik heb in 2013 een pracht van een job kunnen doen, met een pracht van een zoontje!

Op naar een nieuw jaar!!

Wij gaan oudejaar in stijl vieren met de hele familie, en ik ga met Finn en met Andy een danske placeren kort na middernacht.. 

Veel plezier en een fantastische avond gewenst!!

Laten we klinken op een mooi begin van 2014!

Zalige feestdagen!!

Finn had zijn eerste kerstfeest dit jaar.. En hoe hebben we genoten!!

Veel gelachen, veel gegeten, met de blokjes en auto's gespeeld, naar de visjes en hond gekeken, geklommen in en uit de zetels, gekropen van hier naar daar, op ontdekkingstocht in de kerstboom, alle lichtjes bewonderd..

In één woord: zalig!!

Vorig jaar was ik rond, ronder, rondst.. ;) Nu hebben we het liefste zoontje dat we ons ooit konden wensen!

We wensen ook jullie heel veel liefde en vreugde toe!

Knabbel & Babbel .. en blauwe plekken ;)

De laatste twee maand staat het geluidsvolume van de tv meestal wat hoger dan normaal, en maken we veel meer dan ooit gebruik van de ondertiteling via Teletext.

Soms verstaan we niet wat er aan de andere kant van de lijn wordt gezegd wanneer we telefoneren. 

En soms moeten we zelfs ons eigen gesprek onderbreken omdat er teveel ander lawaai is. 

Neen hoor, niet van onze buren die aan het verbouwen zijn of het zware verkeer dat vaak veel te snel door onze straat bolt. Maar van onze eigen Finn..

Onze kleine babbelaar!

Finn is zijn stemmetje aan het oefenen, of zeg maar 'stem'. Wat een geluid komt uit dat kleine mondje als hij er zin in heeft!

Daidaidaaaa, binnensmonds neuriën (en dan nog luid!), jajajaaaaa, zitten blazen op speelgoed mét stemgeluid, brrrrrrrrrrbrrrrrrrrr (terwijl hij zijn onderste lipje laat trillen), bababababaaa, en gewoon eens testen hoe luid hij kan gaan.

Wanneer hij in zijn park zit, is het zelden stil. (Tenzij we in de Knabbel-fase zitten, straks daarover meer..)

En hij kan zijn keel zo goed openzetten dat het wel lijkt alsof er 5 peuters staan te roepen. 'k Ben er vrij zeker van dat dat trekje uit mijn genen komt.. ;-)

De speelgoedjes met muziek leiden hem even af, maar meestal is hij al snel weer zelf 'lawaai' aan het maken. Ook op zijn luiertafel eist hij zijn deel van het gesprek op. En als ik begin te zingen, valt hij meestal even later in.. Lol..

En dan de Knabbel-fase..
Op de crèche zei Valerie me dat ik mijn zoon manieren moest leren. (Valerie bedoelde dit uiteraard op een grappige manier, maar het is wel waar: Finn durft bijten.)
Hij had mij al eens in zijn enthousiasme in de schouder gebeten, en ondanks dat ik "neen, mag niet" zei, stond hij toch trots te wezen op zichzelf. Maar nu beet hij ook Valerie al in haar schouder! Daar moeten we iets aan doen..
Dus familie en vrienden, als jullie zien dat Finn bijt op iets anders dan zijn eten, speelgoed, zijn tuut, of zijn eigen vingers, gelieve dan kordaat te reageren zodat hij weet dat hij niet mag bijten!
De andere kindjes in de crèche zullen u dankbaar zijn! :)

Ook rijstwafels eet hij graag! Hier bij zijn peetje op de arm trouwens! :) 

Blauwe plekken en verfschilfers
Thuis bijt hij in zijn park. Ja hoor, je hebt het goed gelezen: hij bijt in de bovenste rand van zijn park. En ja, zijn vijfde tandje is inmiddels komen piepen, en ik heb de indruk dat zijn zesde tandje er ook aankomt, maar dat mag geen reden zijn om zijn park op te eten. ;)
Overal staan er kleine groefjes in, die duidelijk van zijn twee onderste en twee bovenste tandjes komen. En hier en daar zijn al verfschilfers weg. Die verfschilfers opeten, dat kan niet gezond zijn!
Ik hoorde dat er zoiets als een plastic omranding bestaat voor een park? Dat zou in Ikea te vinden zijn, maar ik vind het online niet terug.. Als iemand een link weet??

Op onze glazen salontafel bijt hij ook graag, stel je voor.
Zelf vind ik trouwens dat we beter die salontafel wegzetten voor als Finn groter is, temeer omdat het glazen blad niet kan vastgelegd worden. En een gewone robuuste houten tafel in de plaats zetten. Hij is inmiddels al zoveel gevallen op de rand van dat glazen blad. Deze voormiddag zelfs nog, nadat hij een paar seconden alleen stond, viel hij met zijn kin op de hoek van het blad. Resultaat: een beetje vel weg en een flinke blauwe plek.

Zo bijvoorbeeld ziet zijn rechteroortje donkerblauw gekleurd, enkel de boven/buitenkant. Hij hield zich vast aan de tafel, kijkt rond, verliest zijn evenwicht, en BAM. Met zijn neusje op het tafelblad en met zijn oortje op de grond. Pfff, dat oortje zag er pijnlijk uit! En onmiddellijk stond het dubbel zo dik. Maar het deed schijnbaar niet echt pijn. Zelfs een dubbel gevouwen oorschelp in zijn relaxzitje deed hem niets. Gelukkig maar!

Maar het ziet wel echt behoorlijk blauw.. Mensen vragen me al of ik niet te hard aan zijn oren heb getrokken! ;)