Ik ben mama geworden!!

Twee weken geleden heb ik het laatste blogbericht geschreven en intussen is er heel wat gebeurd..
De meesten onder jullie weten het al, en waarschijnlijk konden de anderen het al raden: ik ben intussen mama geworden!!

Op zaterdag 19 januari 2013 is ons zoontje Finn geboren! En het is een zalig gevoel!

Om kort samen te vatten:
- De bevalling was niet te onderschatten, een werkje van lange adem (letterlijk!) en niet helemaal zoals ik het gehoopt had, maar het resultaat was ons grootste geschenk!
- De eerste week ging het behoorlijk lastig met de borstvoeding, en Finn viel behoorlijk veel af.
- Daarbij kwam dat Finn een te hoge bilirubine-waarde had, waardoor hij onder de "blauwe lamp" moest.
- Het was even spannend, maar we mochten dan toch naar huis op de vierde dag!
- Sinds we thuis zijn, kunnen we de hulp inroepen van Sabine, een superlieve vroedvrouw aan huis. Zij helpt me met mijn vragen en bezorgdheden (en dat zijn er heel wat!).

Er komt zoveel kijken bij het pas-mama-worden.. 
Het zoeken naar het nieuwe ritme als kersvers gezinnetje..
De emoties, de verantwoordelijkheid en de liefde die je voelt voor dat kleine schatje!
Het is prachtig, ontroerend, zalig, emotioneel, spannend..
En ik kan er niet genoeg van krijgen!!

Toen Finn één week oud was, hebben we een verjaardagskaarsje op een appeltaartje uitgeblazen.. En emotioneel dat ik was! Hij wordt zo rap groot!
Als we nu naar de foto's van die eerste dagen kijken, zien we al zó grote veranderingen.
Hij trekt nu snoetjes, glimlacht, en kan heel intens naar je kijken.. Hij geniet van zijn badjes en drinkt gulzig van de borst. 
En groeien dat hij doet! Zijn schedelomtrek is nu al een cm groter, en hij weegt al 150g meer dan bij zijn geboorte!

Ik wil jullie graag vertellen over de voorbije 14 dagen.. De komende dagen zal ik hierover schrijven. Op die manier kan je een beetje meebeleven hoe het was.
Hoe alles is gelopen, en wat zo'n kleintje met je doet. De bange momenten die je als mama hebt, evenals de overgelukkige momenten.

Ik hoop dat jullie het met plezier zullen lezen!

Veel liefs,
een gelukkige mama!

18 januari 2013!

Het is net middernacht gepasseerd, dus we zijn officieel vrijdag 18 januari 2013, de dag waarop ik uitgerekend ben om te bevallen.

En behalve onze kleine kapoen zijn nachtelijke schoppartijtjes, is hij redelijk rustig. Ik voel me niet anders, ik voel me gewoon rustig.

Ik weet dat hij zal komen als hij daar klaar voor is. Of zoals Andy zijn meme het formuleerde: "Als de appel rijp is, zal hij wel van de boom vallen." ;)

Dus ik blijf er rustig bij, jaag me niet op en ik zie wel als het gaat gebeuren. En soms lijkt het alsof onze omgeving er meer zit op te wachten dan wij?
Ja, túúrlijk willen we ons zoontje in onze armen hebben, en tuurlijk kijken we er ontzettend naar uit! Maar de natuur zal hem wel brengen als hij daar klaar voor is. Nu hebben we echt nog dat gevoel om naar uit te kijken - ik besef maar al te goed dat, zodra mijn water breekt, het een rollercoaster gaat worden!
De bevalling, allerlei gevoelens, écht mama en papa worden, ons zoontje leren kennen, het bezoek, hem "afgeven" uit mijn buik, .. Een complete overweldigende ervaring, vermoed ik zo.
En ik kan al zo'n emochick zijn, dus ik kan niet instaan voor de gevolgen eens de bevalling begint! Wees gewaarschuwd!
;)

Anyway, we genieten nu nog van het contact met ons kleintje via de buik, de bewegingen, het kunnen slapen in de namiddag (vandaag heb ik nog twee uurtjes geslapen op de zetel), ...
En vooral: het uitkijken naar!

Dus lieve mensen, maak je geen zorgen, we hebben niet teveel stress, we laten het komen zoals het komt, en het komt allemaal goed!

Choices, choices, choices..

Zodra je weet dat je zwanger bent, heb je al die keuzes die je moet maken als aanstaande ouders. Kleine keuzes, maar evengoed grote en belangrijke keuzes.

Allemaal vragen waar je over na moet denken.. 
Eén van de eerste keuzes ging bij ons over mogelijke voornamen.. Gelukkig hadden we daarover al snel hetzelfde idee, met een top drie waar we ons allebei konden in vinden!

En dan: waar wordt de babykamer gemaakt? Waar gaat de baby slapen in het begin, bij ons op de slaapkamer, of toch meteen in zijn kamer? En dan hebben we het over gezondheid en hoe omgaan met eventuele handicaps, over borstvoeding en flesvoeding, ... En over de rol die we willen spelen als mama en papa..

En nadien, over wie meter en peter wordt? En hoe gaan we het hen vragen?
En welke geboortekaartjes willen we? Hoe willen we dat het doopsuiker eruit ziet? En gaan we dat zelf maken?
Gaan we nadien minder werken? Gaat de baby naar de crèche, onthaalmoeder of familie? En eens je besluit om je kleine spruit naar de crèche te laten gaan, wélke crèche (hier zijn er momenteel 3 in de gemeente!)?
Hoe gaan we de praktische regelingen treffen (de baby inschrijven bij welk ziekenfonds, aanvragen van kraamgeld en kindergeld, ...)?
Enzovoort, enzovoort..

En de bevalling?
Dan hebben we het nog niet gehad over hoe we de bevalling willen?!
Ik wil graag mijn partner zoveel mogelijk betrekken bij de bevalling, het moet een moment (of eerder: paar uur) van ons zijn.
Zelf heb ik de tijd gehad om er redelijk wat over te lezen, en ik heb dus zelf een aantal voorkeuren en wensen. Sinds ik trouwens mijn eerste bezoek aan mijn huidige gyneacologe bracht (ongeveer 15 jaar geleden), wist ik al dat ik graag een onderwaterbevalling wou hebben ooit. Het ziekenhuis waar ik ga bevallen (en waar mijn gyneacologe werkt), heeft namelijk 5 kamers in het verloskwartier met bevallingsbaden - vind ik gewéldig! Onderwater bevallen kan namelijk ervoor zorgen dat je minder pijn hebt bij de weeën, en dat je minder kans hebt op inscheuren of inknippen.

Ze zijn er ook heel erg vóór het bevallen op natuurlijke wijze, dus liever op een baarkruk bijvoorbeeld, dan liggend op het bed.
Wist je trouwens dat het liggend bevallen, iets tegennatuurlijks is, dat in de praktijk werd geïntroduceerd voor het gemak van dokters? Zo hebben ze duidelijk 'zicht op alles', zonder zich in allerlei posities te moeten wringen.
Eigenlijk is het logisch dat de zwaartekracht helpt om te bevallen: de baby moet naar beneden en dus is het  veel natuurlijker om al zittend of al rechtstaand te bevallen, dan liggend te bevallen. Hierbij helpt de zwaartekracht, en zo krijg je sneller ontsluiting en heeft de baby het iets gemakkelijker om door het geboortekanaal te geraken..

Zie me dit allemaal schrijven, ik lijk wel ervaren, en ik ben nog niet eens bevallen! ;)

Geboorteplan
Zoals ik al zei, heb ik de tijd gehad om over bevallingen te lezen. En ik weet dus wat ik wil, als (en echt ALS) het medisch allemaal verantwoord is. Is mijn kleintje in nood, dan wil ik dat de dokters er alles aan doen om het voor hem zo goed en veilig mogelijk te laten verlopen, zonder te moeten rekening houden met mijn geboorteplan.
Zo noemen ze dat, het 'geboorteplan'. Een soort plan van hoe je de bevalling wilt doormaken.

Je kan zo'n voorbeeld aan je gyneacologe of je vroedvrouw vragen.
Op het exemplaar dat ik kreeg, staan onder andere de volgende zaken die je moet beslissen:
(ik duid met een kleurtje mijn keuzes aan)

1. Vragen tijdens de ontsluitingsfase:

• Hoe wil je de weeën opvangen?
• liggend
• rondlopend
• ontspanningsoefeningen op de zitbal
• relaxatiebad
• ontspannende muziek
• epidurale verdoving
• Wie is er aanwezig bij je bevalling?
• je partner
• medisch personeel
• andere personen die gewenst zijn (zoals je moeder, een zelfstandige vroedvrouw, ...)

2. Vragen tijdens de bevalling:

• Hoe zien jullie de bevalling?
• horizontaal
• gehurkt
• baarkruk
• onder water
• met epidurale verdoving
• Zelf vul ik aan: liefst in een rustige omgeving met weinig lawaai en zacht licht
• Als onze baby geboren is:
• wordt hij onmiddellijk op de buik gelegd? Ja graag! 
• knipt de papa de navelstreng door? Als de papa dat op dat moment wil, no pressure! :)
• Zelf vul ik aan: graag de navelstreng laten uitkloppen, zodat mijn baby de kans heeft om rustig te bekomen en zelf te starten met ademen wanneer hij daar klaar voor is. (Zolang de navelstreng immers nog klopt en nog verbonden is met de baby, krijgt hij nog zuurstof en hoeft hij zelf nog niet te ademen. Het uitkloppen van de navelstreng kan een minuut tot een paar minuten duren.)

3. Vragen na de bevalling:

• Wat willen jullie doen met de moederkoek? Niets, doe maar weg.
• De voeding van jullie kindje:
• borstvoeding Ja graag! En liefst ook binnen het eerste uur aanleggen!
• flesvoeding

We spreken binnen een paar dagen / weken nog wel eens, over hoe het effectief is verlopen! ;)

Vraagje: had jij ook een geboorteplan vooraf?

Feest!

Het is zondagavond en als ik terug kijk naar het afgelopen weekend, vind ik het fantastisch!

Vandaag was (is) het de verjaardag van mijn schatje en we hebben echt veel fun gehad! Deze ochtend opgestaan met een blauwe lucht en onze poezen die buiten in de sneeuw aan het spelen waren.. Lekkere warme chocomelk voor mij en koffietje voor hem, en dan een zalige en plezante zondag gehouden met lekker eten. We hadden een soort zelfgemaakte panini met cheddarkaas, tomatenschijfjes, ui en spekblokjes deze middag, en kip in de oven met wortelpuree deze avond. En nu sluiten we de avond af met lekkere pralinekes die we gisteren gekregen hebben..
Zalig dus.

Gisteren was het ook speciaal, want gisteren hadden we Andy zijn tante en nichtje op bezoek. Maar ze kwamen niet zomaar op bezoek. Behalve de pralinekes en andere lekkere dingen die ze mee hadden gebracht, kwamen ze ook voor de laatste afwerkingen aan de bekleding van het wiegje van onze kleine spruit!

Een stukje geschiedenis..
Toen Andy geboren is, hadden zijn ouders een wiegje gekocht. Een paar jaar later heeft ook zijn pasgeboren zus in dit wiegje geslapen. Nu, 33 jaar later, zal ook onze pruts in dit wiegje slapen. Het wiegje komt in de living te staan, en op de babykamer staat zijn bedje (dat groter is dan het wiegje, en dat later kan omgevormd worden tot een eenpersoonsbed). Andy zijn vader haalde het wiegje van hun zolder en Andy heeft het helemaal opgeknapt (lees: gelijmd, geschuurd en geverfd) en het resultaat is ge-wel-dig!

De bekleding voor het bedje en de hemel - daar moesten we nog iets op vinden.
En toen kwam Andy's lieve tante met het antwoord: zij zou de bekleding en de hemel maken! Samen met haar jongste dochter is ze witte stof en lintjes gaan kiezen voor beide stukken. Andy en ik wilden het graag in het wit, en vertrouwden volledig op hun smaak!

En hieronder zie je wat het geworden is! Ik kreeg tranen in de ogen toen ik het wiegje met alles erop en eraan zag! Het is echt ongelooflijk en het doet me (eigenlijk ons alletwee) zoveel plezier dat ze dit heeft gemaakt! Zalig dat we zo'n stukje familiegeschiedenis in huis hebben!

Ik zie ons kleintje hier al in liggen.. Zucht.. :)

Tante, als je dit leest, nog eens een superdikke merci!!!