Haarverlies tijdens zwangerschap of na bevalling?

Zowel mijn zusje als mijn beste vriendin hadden me al gewaarschuwd: op een bepaald moment ga je meer haar dan normaal verliezen. Bij mijn zusje was het na haar zwangerschap, bij mijn beste vriendin tijdens.
En bij mij?

Tijdens mijn zwangerschap heb ik de schaar in mijn langere lokken laten zetten. Een korte coupe mocht het worden, da's lekker gemakkelijk. Ik heb geen enkele bad hair day gehad, gedurende mijn hele zwangerschap! Het lag telkens in model (zowel met mijn lang als kort haar), het was niet echt nodig om te brushen, en buiten shampoo en conditioner hoefde ik geen haarproducten gebruiken. Ik zal zelfs meer zeggen: ik hóefde zelfs niet meer om de dag mijn haar te wassen - het bleef er gewoon goed uitzien!
En bij het wassen, bij het kammen, bij het brushen, tussen twee wasbeurten in: er kwam geen haartje los. Nul komma nul haaruitval dus.

En sinds mijn bevalling in januari is dit niet anders..
Twee weken geleden heb ik het korte model nog eens laten opfrissen en meteen ook een balayage in laten zetten. Dus nu heb ik blondere streepjes in mijn (licht)bruin haar.. Dit is de start naar een blondere coupe voor deze zomer!

En sinds deze week begin ik haar te verliezen. De gewone, normale hoeveelheid - maar het valt wel op omdat het zo'n groot contrast is met ervoor. Eigenlijk ben ik stiekem blij dat mijn haartjes terug korter zijn (lange haren die uitvallen - da's geen zicht!), en blonde haren vallen niet zo op als die plots op je schouder of broek hangen..

Conclusie: haaruitval door een verandering in de hormonenhuishouding gebeurt sowieso. Bij de ene vrouw komt het voor tijdens de zwangerschap zelf, bij de andere vrouw na de bevalling. Ik dacht al dat ik er geen last zou van krijgen, maar na drie maanden is het dan toch zover!

Als je je zorgen maakt over de hoeveelheid haarverlies bij jou, kan je best contact opnemen met je huisarts of gyneacoloog, en de hormonen in je bloed laten controleren.

Sowieso is het aangeraden om voldoende gevarieerd en gezond te eten! Met fruit en bladgroente, zuivelproducten en vleessoorten en -vervangers ben je al een heel eind op de goede weg. En vitamines kunnen een goede aanvulling zijn om je haren gezond, glanzend en voller te maken.
Omnibionta Pronatal bijvoorbeeld bevat al de goede vitamines hiervoor..

Wanneer had jij last van haarverlies?

Update (14 augustus 2013):
Het haarverlies betert sowieso in normale omstandigheden, dus je hoeft je er niet te erg zorgen in te maken.
Je zal waarschijnlijk weer wat meer haar verliezen als je baby'tje ongeveer 6 maanden is, want dan begint hij/zij aan je haren te trekken! ;) Finn heeft héél regelmatig haar van me vast en gezien zijn grijptechniek zo goed is, laat hij dan zelden los. Gevolg: mama heeft weer een paar haartjes minder...
Toch maar weer met de extra vitamientjes beginnen.. :)

Tweede update (20 juli 2014):
Bij mij is er een pak haar teruggegroeid bovenaan mijn voorhoofd.. Maar het is geen zicht: mijn kapster dacht zelfs dat ik me een froefroe had laten knippen! Eerst had ik hele korte haartjes die rechtop stonden, terwijl ik stijl haar heb - heel vervelend, dat garandeer ik je. Intussen is het nieuwe stuk al een stuk langer, maar het springt alle kanten op. Het krult zelfs, dus ik moet die stukjes haar echt stylen om het in bedwang te houden..
Maar ik ben allang dankbaar dat het teruggegroeid is!


Heb jij hier last van gehad?

Finn en mama

Gisteren heb ik nog een leuke foto met Finn getrokken, en die wil ik jullie niet onthouden!

Deze foto is zonder statief, zonder uitklapbaar of kantelbaar lcd-schermpje genomen, zonder draadloze bediening. Gewoon even de camera draaien en op het knopje duwen ;)
Getrokken met de Canon PowerShot SX220 HS, waar ik trouwens behoorlijk tevreden over ben omwille van de zoom en de mogelijkheid om je camera-instellingen zoals diafragma en sluitertijd zélf te bepalen!
Maar uiteraard volgt zo snel mogelijk dit jaar een echte Canon DSLR! Dan kan ik nog veel meer zelf bepalen, ipv op "goed geluk" in de juiste richting te schieten..

Zomerkriebels!

Vandaag was het ongelooflijk lekker weer!
Het kriebelde om naar buiten te gaan, en dus ben ik met Finn naar het park getrokken. We hebben immers het geluk dat er op 5 minuten stappen een heel groot grasveld is, met in het midden een ruïne van een oude burcht (die volgens de geschiedenis teruggaat tot in de 11de eeuw!) en een brede gracht rond deze burcht met de bijhorende eenden, ganzen en zelfs kippen..

In de zomer worden er de zogenaamde Burchtfeesten georganiseerd, met elke dinsdagavond een optreden. Maar ook Burchtdance en andere evenementen vinden hier plaats.

Het park is een groot grasveld met een paar wandelpaden, een aantal bomen en struiken, en een grote speeltuin waar mijn neefje en nichtje graag komen spelen!
En daar zaten Finn en ik vandaag dus ook. Niet aan de speeltuin, maar op een rustig plekje onder een boom. Op die manier hadden we toch een beetje schaduw..
Het was super. Naast de twee kleine spinnetjes die op Finn waren beland, en de mier die in m'n poep heeft gebeten ;), was het rustig.. Finn heeft bovendien een beetje liggen slapen, en werd pas wakker toen de ijskar kwam.

Haha, daar zeg je zoiets: de ijskar!
Tjah.. als die op een paar meter vandaan halt houdt en gewoon blijft staan, hoe kan je dan niet verleid worden.. Dus ik heb mijn eerste Magnum Strawberry White gegeten dit jaar! En smaken dat die gedaan heeft.. (Toen ik zwanger was van Finn had ik hier voortdurend zin in..)

Ik heb er echt van genoten, en ik hoop Finn ook!
Hopelijk is het snel nog eens zo'n lekker weertje, dan kunnen we teruggaan! Niet voor die ijskar natuurlijk, want zo gaan die laatste zwangerschapskilootjes er ook niet afgaan.. ;)

Hebben jullie ook van het zonnetje genoten? Terrasje gedaan? Ijsje gegeten? Wandelingetje gemaakt? Gewerkt in de tuin? Foto's gaan trekken?

Hieronder zie je trouwens een paar sfeerfoto's van vandaag..

Love is.. a christening!

Ik zou wel elke dag verhalen kunnen schrijven over onze kleine Finn, maar diezelfde kleine Finn houdt me een hele dag bezig! :)
Vorige week vrijdag is hij 3 maand geworden. Wat gaat de tijd snel!!

En afgelopen zondag is hij gedoopt!
Nu valt er veel te zeggen over een doop. Waarom zouden we dat - in de huidige tijd en met de huidige nieuwsberichten - nog laten doen?
Maar toch hebben we beslist om Finn te laten dopen. Dan heeft hij later verder de keuze wat hij met zijn geloof wilt doen. Misschien wil hij helemaal niet geloven, dan is het zo. Misschien gelooft hij in 'iets', maar niet precies in God. Of misschien gelooft hij rotsvast in God.

Zelf ben ik ook eerder gelovig in 'iets'. Er moet sowieso iets zijn. En ik geloof wel in een leven na de dood, dat zeker. Ik kan me niet voorstellen dat het hierna stopt. Kan niet en mag niet. Ik wil me mijn oma voorstellen tijdens een partijtje kaarten, of terwijl ze een danske placeert met opa op Duitse schlagermuziek.. Ik geloof dat ze ons zien en over ons waken, als engeltjes, als sterretjes in de hemel.

Of misschien geloof ik wel in reïncarnatie, en komen we terug in een nieuwe baby.
Stel je voor, dat alle babies eigenlijk al een heel leven achter de rug hebben. Hoe raar is dat.. ;)

In elk geval, Finn is dus zondag gedoopt, samen met Xander, een leuk jongetje van bijna 6 maand.
We mochten zelf heel veel teksten kiezen, en daar heb ik echt van genoten. We hebben zelf het boekje samengesteld, teksten geschreven, teksten gezocht, en Inge (de mama van Xander) heeft een heel leuk prentje gevonden van Love Is.. en dat hebben we als achterkant van ons boekje genomen!
We hebben stiekem ook een leuke foto getrokken van de deken die tijdens de doopviering verwonderd naar dat prentje zit te kijken.. Hihihi..

Ik wil jullie het prentje zeker niet onthouden: